Eén van de meest bijzondere Veldhovenaren uit de laatste eeuw is Harrie Borgers (1954-2014). Als kleine jongen tekent hij kladblokken vol. Na een kort arbeidzaam leven richt hij zich de rest van zijn leven alleen nog maar op zijn grote passie: de beeldende kunst.
Hij vindt daarin als autodidact zijn eigen weg, ontwikkelt zijn eigen wereld. Hij voelt het als een plicht om de naakte waarheid van het leven in beelden vast te leggen. Als basis gebruikt hij daarvoor het menselijk lichaam. Daarin en daarmee legt hij op symbolische wijze levenservaringen vast: schoonheid, wanhoop, tekortkomingen, angst, woede, gebondenheid, verscheurdheid, kortzichtigheid, valsheid, eenzaamheid, fantasie.
Een leeg gezicht, een verknipt lichaam, een kruis, een dode vogel, een ketting. Op bijna magische wijze weet Harrie gevoelens en ervaringen genadeloos bloot te leggen en laat ons door zíjn ogen de wereld in kijken. Maar de betekenis kan voor iedereen anders zijn, dat mag iedereen voor zichzelf uitmaken.
Zijn werk is te zien op www.harrieborgers.nl
