Cees Sleegers heeft ondervonden dat dapperheid, moed en trouw in dienst van het vaderland nog geen maatschappelijk succes en carrière brengen. In een interview in het Eindhovens Dagblad van 28 april 1965, enkele maanden voor zijn dood, zegt Cees: “Ik heb – zo lijkt het wel – één grote fout in mijn leven gemaakt. Ik ben een gewone jongen gebleven. Ik heb mijn ridderschap nooit uitgebuit.”
Zijn leven laat ook zien dat in een oorlog iedereen slachtoffer is: de gewonden, de invaliden, de doden, maar ook de helden, die met hun trauma’s verder moeten leven. Ieder weldenkend mens begrijpt dat. En toch is het altijd oorlog.
Heel Veldhoven zou trots moeten zijn op Veldhovenaren zoals Cees Sleegers. Maar om de één of andere reden blijkt dat moeilijk te zijn. Pas in 2009 wordt in Veldhoven een ‘straat’ naar hem genoemd: het Cees Sleegerspad, een fietspad parallel aan de Europalaan. Je moet al behoorlijk inzoomen op Google Maps om de naam van het fietspad te kunnen zien. Het is symbolisch voor het leven van Cees: zoveel grote dingen gedaan en zo weinig respect gekregen.
