Aan de kruising van de Hoogepat en Djept-Zuid in Zeelst staat een monument waar velen dagelijks aan voorbijgaan. Toch vertelt dit ogenschijnlijk bescheiden kunstwerk een belangrijk verhaal over het carnavalsleven in Zeelst. Het gaat om het carnavalsmonument De Lichte Kooievaar, dat in 1977 wordt opgericht ter ere van het elfjarig jubileum van meerdere Zeelster carnavalsverenigingen.
Gezamenlijk symbool
Het monument markeert een periode waarin het carnaval zich steeds nadrukkelijker ontwikkelt als een gezamenlijk gedragen dorpsfeest, waarin samenwerking en ontmoeting centraal staan. Het is ontworpen en vervaardigd door Pim de Groot, lid van carnavalsvereniging De Frotters. Over de herkomst van de naam De Lichte Kooievaar bestaat geen volledige zekerheid. Wel is duidelijk dat het monument bedoeld is als gezamenlijk symbool voor het carnaval in Zeelst en niet voor één specifieke vereniging. Die onduidelijkheid over de naam wordt door velen gezien als onderdeel van het karakter van het monument en past bij het informele, volkse karakter van carnaval.
Onthulling en uitbreiding
De officiële onthulling vindt plaats op dinsdag 22 februari 1977 om 13.15 uur. Namens de gemeente Veldhoven verrichten Ger van Putten en Ari Dekker de onthulling, in aanwezigheid van vertegenwoordigers van carnavalsverenigingen, belangstellenden en de toenmalige Prins van Rommelgat, Narrus d’n Urtste (Harrie Jacobs) van carnavalsvereniging De Narren. Het monument krijgt een vaste plek in de openbare ruimte, waar het zichtbaar deel gaat uitmaken van het dagelijkse straatbeeld in Zeelst.
Om de nauwe samenwerking tussen de Zeelster Karnavalsverenigingen en de grote prins van Rommelgat te benadrukken wordt in 1977 de receptie van de Prins van Rommelgat, Narrus d’n Urtste (Harrie Jacobs) in Café Den Hoek gecombineerd met de receptie ter gelegenheid van het elfjarig jubileum van de Gezamenlijke Zeelster Karnavalsverenigingen.
Het monument verwijst naar vijf carnavalsverenigingen die in deze periode een centrale rol spelen binnen het Zeelster carnaval. Enkele jaren later, in 1982, wordt aan het monument een ornament toegevoegd ter gelegenheid van het elfjarig jubileum van een zesde carnavalsvereniging, die daarmee alsnog een plek op het monument krijgt. Deze uitbreiding onderstreept het dynamische karakter van het monument, dat meegroeit met de ontwikkeling van het carnaval in Zeelst.
Hernieuwde belangstelling
In de loop der jaren raakt het monument enigszins uit het collectieve geheugen. Het blijft echter grotendeels intact; alleen enkele decoratieve blaadjes aan de steel ontbreken. Met het naderen van 2027, wanneer het monument zijn vijftigjarig bestaan viert, groeit opnieuw de aandacht voor de betekenis ervan. Vanuit erfgoed- en carnavalskringen wordt opnieuw aandacht gevraagd voor het monument en wordt contact gelegd met onder meer Erfgoedhuis Veldhoven en de gemeente Veldhoven.
Dankzij deze hernieuwde belangstelling komt het carnavalsmonument weer nadrukkelijk in beeld. Het wordt opgenomen op een gemeentelijke lijst en zal worden geïnspecteerd door de Kunstwacht, een belangrijke stap in het behoud van dit stukje lokaal erfgoed. Daarmee krijgt De Lichte Kooievaar niet alleen erkenning als herinnering aan het verleden, maar ook perspectief voor de toekomst.
Meer dan…
Het Zeelster carnavalsmonument is meer dan een stilstaand object. Het vertelt het verhaal van vrijwilligers, verenigingen en inwoners die samen het carnaval vormgeven en blijven dragen. Met het oog op het jubileumjaar 2027 ontstaat de kans om het monument opnieuw een actieve rol te geven binnen het Zeelster carnaval en om ook nieuwe generaties te betrekken bij de geschiedenis en betekenis van Rommelgat.
Foto: Ger van Putten en Ari Dekker verrichten namens de gemeente Veldhoven de onthulling, dinsdag 22 februari 1977 om 13.15 uur.




























































































