Lezing Welschap

“Een praatje bij een plaatje”, zo typeerde Wil bij aanvang zijn lezing over Welschap. Doordat we vooraf verrast werden met een bezoek van de wethouder voor de uitreiking van de Zon van Veldhoven moest Wil zijn praatjes soms wat beknopt houden. Dat werd echter meer dan goed gemaakt door het ruime aantal plaatjes. In tientallen foto’s en enkele filmbeelden kwam de geschiedenis en ontwikkeling van het vliegveld tot leven. Het was een boeiende en drukbezochte lezing.

Luchtvaartterrein Eindhoven
Het vliegveld is bij de opening in 1932 als Luchtvaartterrein Eindhoven niet meer dan een groot grasveld. Het initiatief ligt in 1921 bij het gemeentebestuur van Eindhoven, maar al snel mengen vader Anton en zoon Frits Philips, zelf een enthousiast sportvlieger, zich in de ontwikkeling van het terrein. Twee jaar later, medio 1934, komt er een lijndienst met Rotterdam, Amsterdam en Twente. Bij de feestelijkheden tijdens de opening met verschillende hooggeplaatsten waagt ook een tiental dorpsoudsten uit de buurt (in de leeftijd van 75 tot 96 jaar) zich aan een rondvlucht. Op 12 mei 1935 wordt er ook een stationsgebouw (nog bestaand) geopend.

Fliegerhorst Eindhoven
In de oorlogsjaren wordt het bescheiden vliegveld fors verbouwd en uitgebreid door de Duitse bezetter. Met drie verharde startbanen en nieuwe hangars krijgt het de naam Fliegerhorst Eindhoven. Bombardementen in de oorlog zorgen voor veel ellende op het vliegveld en in de nabije omgeving. Als de Duitsers vertrekken is er veel schade. Na de oorlog moeten maar liefst 1650 bomkraters worden gedicht. Toch zijn er op verschillende plekken nog bouwwerken uit die tijd zoals de huizen in het Borghoutspark in Zeelst (Peter Zuid Kamp), officierswoningen aan de Noord-Brabantlaan, twee platforms voor luchtafweergeschut op Habraken en een bunker aan het Welschappad. Een nepkerkje (ooit onderdeel van het ‘dorpje’ Siedlung an der Oirschotsedijk) en een geschutsplatform op Habraken zijn recentelijk gesloopt.

Vliegbasis Eindhoven
Na de oorlog wordt het vliegveld weer in gebruik genomen door de KLM, maar in 1952 wordt het officieel eigendom van Defensie, krijgt de naam Vliegbasis Eindhoven en wordt de thuishaven van enkele squadrons straaljagers. In de begintijd is er ook nogal eens sprake van ongelukken. Zo gaat het in 1956 mis in Strijp als een jonge piloot zijn vrouw wil imponeren en laag over de Zeelsterstraat scheert. Zijn vliegtuig raakt de huizen met twee slachtoffers en een enorme puinhoop tot gevolg.
Philips heeft een eigen vliegdienst op de vliegbasis met op het hoogtepunt tien vliegtuigen, een helikopter en 80 medewerkers in dienst. In 1996 stopt Philips hiermee.

Nieuw vliegveld
Na veel discussie wordt het vliegveld in noordelijke richting verplaatst met een andere richting van de baan om overlast zo veel mogelijk te beperken. In 1984 wordt het geopend.
Tegenwoordig gebruikt de Koninklijke Luchtmacht de basis primair voor luchttransport van zowel mensen (bv. evacuaties) als goederen. De burgerluchtvaart is formeel ‘medegebruiker’. Daarvoor is een gloednieuwe passagiersterminal gebouwd met een eigen platform: Eindhoven Airport. Op de oude plek verrijst Meerhoven, maar het geplande grote centrale meer wordt om veiligheidsredenen een park met kleinere waterpartijen.De burgerluchthaven groeit stormachtig. Inmiddels vertrekken ruim 6 miljoen passagiers per jaar: het is de tweede luchthaven van Nederland.

Tot slot liet Wil nog enkele impressies zien van de uitbreiding van de passagiersterminal die binnenkort start.

Klik op de foto’s voor een grotere weergave.