Van 1897 tot 1937 rijdt er een tram door de Kempen. In Meerveldhoven stopt de tram bij café De Tramhalte van Driek de Greef op de hoek Kapelstraat/Provincialeweg. Rechts op de voorgrond van de foto uit 1932 sluit de Kapelstraat aan op de Provincialeweg.
Dokter Raymakers
Frans Raymakers (1879-1952) vestigt zich in 1906 als huisarts in de Schoolstraat te Meerveldhoven. Ruim een half jaar later kan hij zijn nieuwe woning met praktijk aan de Provincialeweg betrekken, waar nu tandartsenpraktijk Meermond gevestigd is, rechts op de foto. Met Raymakers heeft Veldhoven voor het eerst een dokter in de gemeente. Tot dan is de bevolking aangewezen op Eindhoven of Valkenswaard. Bijna 45 jaar lang zal hij zich in Veldhoven en verre omgeving sterk maken voor het heil van zijn patiënten. Al spoedig na zijn vestiging in Veldhoven trouwt hij op 2 juni 1908 met de notarisdochter Fieke de Wit. Op de dag van de bruiloft wordt hij geroepen voor een bevalling. Het wordt een verlossing met slipjas en hoge hoed op.
Huize ter Eik
Links staat de in 1903 gebouwde villa van linnenfabrikant Johannes Cornelius van Nuenen, die van 1891-1909 ook burgemeester van Veldhoven-Meerveldhoven is. Het ontwerp is van de Eindhovense architect Andries Clement. De bouwkosten bedragen circa 16.000 gulden, exclusief de metselstenen. Die worden namelijk door de opdrachtgever zelf geleverd vanaf de steenfabriek de Heibloem op de Locht waarvan hij mede-eigenaar is. Ze worden per tram vervoerd naar de halte in Meerveldhoven, tegenover de bouwplaats.
De woning zal later bewoond worden door Jan van Hapert. Van 1946 tot 1951 is het een kliniek voor neurologie en psychiatrie, de Irenekliniek. In de periode 1952-1972 is het een jongensinternaat, genaamd Huize Ter Eik. In 2001 is dit Rijksmonument gekocht door communicatiebedrijf Centagon, dat de villa geheel in stijl heeft gerestaureerd. In de voortuin staat rechts een bruine beuk. De boom is zeer waarschijnlijk in 1903 aangeplant en heeft dus al een respectabele leeftijd behaald.
De tramhalte
Het open gedeelte rechts is de tramhalte met een dubbel spoor voor het laden en lossen van goederen. Een wagon van een goederentrein is op de losplaats achtergebleven. De man bij de wagon zou door oudere Meerveldhovenaren in 1971 herkend zijn als Stan de Jongh.
Het café van Driek de Greef, rechts van de open plaats, is helaas net niet te zien. Driek is de buurman van dokter Raymakers, die de zieken meestal per fiets bezoekt, behalve bij slecht weer. Dan spant Driek het rijtuig in en brengt de dokter naar zijn patiënten.
Straatverlichting
De bovengrondse leiding, vooral goed te zien aan de linkerkant, laat zien dat het elektrisch licht in Meerveldhoven dan al in feit is. Het is in 1920 aangelegd. Het is een hele verbetering want vóór die tijd is het behelpen met olielampen op een beperkt aantal plaatsen. Maar het zal nog vele jaren duren voordat het ideaal is. Tot in de jaren 50 wordt er in raadsvergaderingen gepleit voor een betere straatverlichting.
Na de aanleg van de elektriciteit is het niet vanzelfsprekend dat iedereen overschakelt naar elektrisch licht. Het wordt brandgevaarlijk geacht. Diverse huishoudens blijven zich voorlopig behelpen met de carbidlamp en kaarsen. In het buitengebied moet men vaak tot in de jaren 30 wachten op elektrisch licht.
Bijschrift foto: De hoek Provincialeweg/Kapelstraat-Zuid in 1932.







































































